BND vs MUB: ekspozycja na obligacje vs dochód z municypalnych papierów zwolnionych z podatku

Porównanie BND i MUB sprowadza się do dwóch modeli: jednego nastawionego na szeroki rynek obligacji opodatkowanych oraz drugiego na dochód z municypalnych papierów dłużnych (obligacje komunalne) zwolnionych z podatku federalnego.

Vanguard Total Bond Market ETF (NASDAQ: BND) jest funduszem agregującym ekspozycję na rynek amerykańskich obligacji o jakości inwestycyjnej. iShares National Muni Bond ETF (NYSEMKT: MUB) celuje w wysokiej jakości obligacje municypalne emitowane w całych Stanach Zjednoczonych. Przy wyborze między nimi inwestorzy zazwyczaj patrzą nie tylko na wysokość deklarowanej rentowności, ale też na koszty, wyniki i to, jak wypłaty wpływają na dochód po podatkach.

Koszty i skala funduszy

W ujęciu kosztowym BND wypada korzystniej. Vanguard Total Bond Market ETF ma 0,03% wskaźnika kosztów (expense ratio), podczas gdy MUB ma 0,05%.

Wyniki w 1 roku (stan na 8 czerwca 2026 r.) także pokazują różnice między profilami: MUB ma 7,00% zwrotu w ujęciu łącznym za 12 miesięcy, a BND 4,90%. Jednocześnie MUB ma wyraźnie niższe wahania w ujęciu historycznym — jego beta wynosi 0,90, podczas gdy dla BND jest to 0,25. AUM (aktywa pod zarządzaniem) są znacznie większe w BND: 394,43 mld USD wobec 44,94 mld USD w MUB.

Jeśli chodzi o dywidendę (rentowność z tytułu wypłat mierzona z ostatnich 12 miesięcy), BND oferuje 4,00%, a MUB 3,20%.

Porównanie ryzyka

Na przestrzeni ostatnich 5 lat istotna była też różnica w maksymalnej stracie (max drawdown): MUB zanotował -11,90%, a BND -17,90%. Różnice w zachowaniu przekładają się na tempo wzrostu kapitału — inwestycja 1 000 USD w MUB urosła do 1 039 USD, podczas gdy w BND do 998 USD.

Co znajduje się w portfelach

BND zapewnia szerokie dotarcie do krajowego rynku obligacji typu investment grade, ale w konstrukcji portfela podchodzi selektywnie: ma 346 pozycji, a żadna z nich nie przekracza 0,48% łącznych aktywów. Fundusz koncentruje się głównie na papierach rządowych oraz korporacyjnych, a także obejmuje agencjne hipoteczne papiery wartościowe. W jego portfelu pomija się natomiast instrumenty indeksowane inflacją oraz papiery zwolnione z podatku.

MUB ma za zadanie odwzorować wyniki indeksu wysokiej jakości obligacji municypalnych emitowanych w USA. Fundusz działa od 2007 roku. W ujęciu kroczącym 12 miesięcy dywidenda wynosi 3,40 USD na jednostkę. Z perspektywy inwestora kluczowa jest kwalifikacja przychodów jako dochodu zwolnionego z podatku federalnego, co zwykle jest szczególnie istotne dla osób rozliczających się w wyższych progach podatkowych.

Jak to przekłada się na wybór inwestora

Wyższa deklarowana rentowność nie zawsze oznacza większy zysk „na rękę” po podatkach. BND daje ekspozycję na opodatkowany rynek obligacji i dlatego częściej trafia do portfeli poszukujących szerokiej, rdzeniowej części alokacji w dochodowe instrumenty dłużne. MUB w większym stopniu odpowiada na potrzeby inwestorów nastawionych na dochód z instrumentów zwolnionych z podatku federalnego — mimo że jego stopa wypłat w ujęciu nominalnym jest niższa niż w BND.

Różnica między funduszami sprowadza się do tego, czy priorytetem jest szeroka ekspozycja na obligacje opodatkowane (BND), czy dochód z municypalnych papierów zwolnionych z podatku (MUB). Oba produkty niosą ryzyko zmian stóp procentowych, ale inne jest ich „źródło” przewagi: w BND jest nią koszt i dostęp do szerokiego rynku, w MUB — zwolnienie podatkowe federalne i inna charakterystyka maksymalnych obsunięć.